Taal:

   

 

 

ISBN 978-9492-161-21-5

 

 

 

 

  Home|Aanbevelingen|In de media

 

 

 

DE DOOFPOTGENERAAL

Spraakmakend boek onthult inlichtingenschandaal

Zijn spreekverbod werd herroepen. Auteur Edwin Giltay promoot hier zijn boek in Barts Boeken­club in Amsterdam op 23 november 2016.

Een generaal met drie sterren op de mouw die een privéspion laat neuzen binnen een particulier bedrijf. En niet de eerste de beste: zijn eigen vrouw. Een stammen­strijd binnen de Militaire Inlichtingen­dienst, waar argeloze burgers de dupe van worden. Dat ver­wacht je in Pyongyang, niet in de polder. Toch is dit wat auteur Edwin Giltay meemaakte – hij schreef er De doofpot­generaal over.  

  In dit boek doet hij verslag van het nogal doorzichtige optreden van geheim agenten bij de internetprovider waar hij werkte. Aanvan­kelijk trachtte een agente Giltay er te rekruteren als militair analist. Maar tezelf­dertijd werden háár gangen nagegaan. De inzet van deze krachtmeting binnen Defensie: het beruchte foto­rolletje van Srebrenica. De recruiter die Giltay had benaderd, wilde publiek maken dat die foto’s allerminst waren mislukt. En laat dát nu de positie van een zekere driesterrengeneraal hebben ondermijnd.

  De doofpotgeneraal is de weerslag van dit spionageschandaal. De absurde gevolgen worden door Giltay nauwgezet beschreven. Zolang het Srebrenica-drama de gemoederen bezighoudt, blijft dit boek zeer beslist van actueel belang.

‘HET VERBODEN BOEK’

 

 

 

 

 

Koop hier voor € 19,50 inclusief bezor­ging in Nederland en België

 

 

 

Nieuwe Revu

Hebban

 

De doofpotgeneraal | Edwin Giltay

Nawoord van Hans Laroes

Uitgeverij De Blauwe Tijger

Tweede, geactualiseerde druk met acht nieuwe hoofdstukken, sept. 2016

Paperback met flappen | 263 pagina’s

Voor blinden en slechtzienden is er ook een kosteloos luisterboek.

 

  web counter

 

 

   12 JANUARI 2017      INTERVIEW   

‘De krijgsmacht heeft een handje van intimidatiepraktijken’

Hij kwam terecht in een web van intriges en rivaliteit binnen de Militaire Inlichtingendienst. Zijn ervaringen zette hij op papier in De doofpot­generaal. Het boek werd verboden, maar het gerechtshof stelde auteur Edwin Giltay in het gelijk. De herziene druk van zijn non-fictie thriller is onlangs verschenen bij uitgeverij De Blauwe Tijger.

Door Jeroen Stam | Gepubliceerd op Novini.nl

‘In 1998 – ik was midden twintig – solliciteerde ik bij de marine, waar ik een goede indruk maakte. Vervolgens werd een poging gedaan mij te rekruteren door de toenmalige MID, de Militaire Inlichtingendienst. Een van hun mensen vroeg me om als militair analist aan de slag te gaan. Zij was geïnfiltreerd bij internetaanbieder Casema waar ik werkte. Maar ondertussen werd ze heimelijk geobserveerd door een andere spion, een situatie die volledig uit de hand liep. Op de achtergrond speelde hierbij dat er binnen het inlichtingenwezen sprake was van een stammenstrijd: één groep wilde het beruchte fotorolletje van Srebrenica in de doofpot houden, anderen wilden de waarheid daarover juist in de openbaarheid brengen.’

Dat fotomateriaal was toch verloren gegaan bij het ontwikkelen?

‘De recruiter klaagde op de werkvloer over diverse zaken die fout gingen binnen de geheime dienst. Zo vertelde ze dat het Srebrenica-fotorolletje helemaal niet was mislukt; ze had de foto’s met eigen ogen gezien. Haar tegen­strevers lieten haar in de gaten houden door een infiltrant die achteraf de echtgenote van generaal Ad van Baal bleek te zijn. Hij had volgens mijn informatie zijn eigen vrouw als privé-spion ingezet. Van Baal was plaatsvervangend bevelhebber van de Koninklijke Landmacht ten tijde van het Srebrenica-drama. Het zou hem en Defensie ongekend gezichtsverlies opleveren als de bewuste foto’s ooit naar buiten komen. Ze zijn namelijk het bewijsmateriaal van de beginnende genocide door de Serviërs. Daar had de landmachttop dus wel dégelijk weet van.’

Dit boek zal in defensiekringen niet met gejuich ontvangen zijn.

‘De voormalige MID-recruiter spande een rechtszaak aan omdat ik haar onjuist zou hebben beschreven, waardoor haar ‘goede naam’ in diskrediet zou zijn gebracht. Saillant: De doofpotgeneraal was toen al een klein jaar verkrijgbaar. In de rechtbank wist ze geen van haar claims hard te maken; ze overlegde werkelijk geen énkel bewijs! Met alle documenten die ik had aangeleverd, kon ik echter aantonen dat mijn verhaal juist was. Toch werd het boek verboden – totaal onbegrijpelijk. Een dergelijke aantasting van de persvrijheid is een unicum in Nederland. In hoger beroep werd het vonnis gelukkig resoluut van tafel geveegd: het gerechtshof gaf aan dat de publicatie voldoende steun vindt in de feiten. Nee, mij krijgen ze niet zomaar gemuilkorfd.’

Terug naar Defensie – heeft het ministerie ooit de intriges van de MID onder de loep genomen?

‘Nee, integendeel. Nadat ik de overheid had gevraagd de Casema-affaire te onderzoeken, ben ik op allerlei manie­ren tegengewerkt, geïntimideerd zelfs. Daar ga ik in de nieuwe druk nader op in, terdege onderbouwd met documentatie. Als je ziet hoe ik door verschillende inlichtingendiensten onder druk ben gezet en in diskrediet ben gebracht, dan toont dat aardig de werkwijze van onze geheime diensten. De krijgsmacht heeft een handje van intimidatiepraktijken, daar kunnen ook de nodige ex-militairen over meepraten. Wie de vuile was van Defensie buitenhangt, krijgt problemen. Mijn zaak is slechts een van de vele.’

Wat hoop je met je boek te bereiken?

‘Ik zou het toejuichen als de Casema-affaire alsnog wordt uitgeplozen – inlichtingenmedewerkers zijn hier verant­woordelijk geweest voor onder meer ongeoorloofde infiltratie, afschrikking, diefstal en inbraak. De kwalijke rol die Van Baal heeft gespeeld mag dan gelijk worden ontrafeld. Een fraaie klus voor minister Hennis. Belangrijker is niettemin dat het deksel van de Srebrenica-doofpot wordt gelicht, zoals ook Hans Laroes in het nawoord van mijn boek bepleit. De zogeheten verstoringsmaatregelen van de overheid waar ik persoonlijk mee te maken heb gehad, hoe ernstig ook, vallen daarbij in het niet. Mocht Defensie overigens nog wat willen proberen: iedere poging mij monddood te maken is op niets uitgelopen. Kom maar op.’

  web counter

 

 

   12 APRIL 2016   

Hof schiet boekverbod af

Den Haag — Het Gerechtshof Den Haag heeft het door de rechtbank opgelegde verbod op De doofpotgeneraal resoluut naar de prullenbak verwezen.

  Het verschijningsverbod was gevorderd door een oud-medewerker van de Militaire Inlichtin­gen­dienst die in de non-fictie publicatie wordt beschre­ven. In kort geding werd deze eis op 14 december 2015 ingewilligd. Het gerechts­hof maakte echter gehakt van deze uitspraak.

  Auteur Edwin Giltay had de uitspraak van het gerechtshof verwacht: ‘Een boek censureren dat is onderbouwd met gedegen documentatie? Kom nou toch. Het hof zag uiteraard dat De doofpotgeneraal is gebaseerd op feiten. Ditmaal wist de voormalig geheim agent de rechters geen zand in de ogen te strooien.’ 

  De ex-spion beweerde dat er onwaarheden in De doofpot­generaal zouden staan, maar overlegde geen bewijzen in deze door haar aange­spannen zaak. ‘Ze wist haar dubieuze beschuldigingen absoluut niet te staven. Het enige wat we hoorden, was: ‘Er klopt helemaal niets van!’ Aantonen hoe het dan wél zou zitten – ho maar. Pure blufpoker.’

   Voorts opperde zij tijdens de rechtszitting dat Defensie onderzoek zou hebben verricht naar veiligheidsrisico’s omtrent haar persoon, die naar haar zeggen door de publicatie waren ontstaan. Hierop zouden maatregelen zijn genomen om haar te beschermen. Maar ook deze beweringen wist de oud-spion allerminst hard te maken – bewijsmateriaal hiervoor kwam niet boven tafel.

  Kolonel buiten dienst Charlef Brantz verwoordt het als volgt: ‘Spionnen zijn gewend om een loopje met de realiteit te nemen en die te masseren.’ Dat is hier ook gebleken, zegt Giltay: ‘Geen wonder dat het boekverbod in hoger beroep is afgeschoten.’

  Giltay’s raadsman Jurian van Groenendaal: ‘Het verbieden van een heel boek komt eigenlijk nooit voor. Het is nog steeds een raadsel waarom het boek in eerste instantie werd verboden. Maar kennelijk werd De Doofpotgeneraal te brisant gevonden.’

  De doofpotgeneraal handelt over een interne strijd binnen het militaire inlichtin­genwezen over het achterhouden van het beruchte fotorolletje van Srebrenica. Giltay: ‘Met het verbod op mijn boek werd het signaal afgegeven dat men zich koest moet houden over deze beschamende doofpotaffaire, maar gelukkig zegeviert nu de vrijheid van meningsuiting en drukpers.’

 

 

  CENSUUR!

In november 2014 kwam De doofpot­generaal uit. Een jaar na verschijnen – nádat het al was uitverkocht – werd De doofpot­generaal door de rechter verboden. Auteur Giltay mocht zijn boek niet herdrukken, verspreiden of promoten. Het vonnis maakte een media­storm los op de Balkan, waar er met woede en ongeloof op werd gereageerd.

Dnevnik, de grootste krant van Mace­do­nië, bekritiseert het boek­verbod op 28 november 2015 op de voorpagina.

Op 12 april 2016 werd het censuur­vonnis in hoger beroep afgeschoten. De 2e, herziene druk ver­scheen in september 2016 bij uitgeverij De Blauwe Tijger. Hierin is te lezen hoe dit boek werd verboden én toch weer kon verschijnen.

 

  web counter

 

  

   AUTEUR     

Edwin Giltay (Den Haag, 1970) is freelance redac­teur. Hij is van Nederlands-Indische afkomst. Giltay werkte als tech­nisch schrij­ver voor IBM Neder­land en als manage­ment assis­tent voor Deloitte. De doofpot­gene­raal is zijn non-fictie debuut. Recentelijk eindredigeerde Giltay diverse boeken, waaronder de vertaling van de bestseller Gekaufte Journalisten van de Duitse journalist Udo Ulfkotte.

   FOTO’S   

De pers kan promotiefoto’s van het boek vinden in een ingepakt bestand. Het copy­right van het auteursportret berust bij Marco Bakker.

   E-MAIL   

Wilt u contact opnemen met Edwin Giltay? Zend dan svp. een mailtje naar edwingiltay@gmail.com (voorkeur) of edwingiltay@protonmail.com.